پرواز اندیشه

سال نو مبارک

Shiva — Tue, 16 Mar 2010 07:00:39 GMT

بهار، بهترین بهانه برای آغاز
و
آغاز، بهترین بهانه برای زیستن است

آغاز بهار ٨٩ بر شما خجسته باد

لحظه ها

Shiva — Tue, 09 Mar 2010 05:22:21 GMT

با غزل ها هم آواز
در ژرفای واژه گم باید شد
همراه با باد گذرا چون خود او، بی رنگ
چون آب زلال راه فردا را باید پیمود
هم جنس با صخره‌، مبارزه را باید آموخت
و از جنس بهار، در لطافت یک موسیقی گم باید شد
تابلوی طبیعت به اندازه همه نگاه ها جا دارد
در معنی و راز این تابلو غرق باید شد
آرامش را باید از یک گل آموخت
که چگونه بی اضطراب از غم فردایی، زندگی را دریافته
و هنگام پژمردن، چه آگاهانه مرگ را پذیرا می شود
ایمان باید داشت
ثانیه ها هرگز ـ نه ایستادند
و هر لحظه به اندازه یک دنیا، اتفاق خوب و بد در خود پنهان کرده
این چنین شاید، زندگی زیباتر شود
آی که غم زندگی ات را تیره کرده
چه انجامی برای این دایره بسته، زندگی
کاش آه آرامش را قبل از رسیدن بکشی
و با هم بدانیم که شبی هرگز جاودان نشده ...
به بی تابی ها بگو،

کمی صبر لحظه ها راه خود را خواهند رفت

بیایید...

Shiva — Tue, 02 Mar 2010 12:13:11 GMT

انسان سرشار از توانایی و استعدادهای شناخته و ناشناخته است. بیایید خودمون رو دست کم نگیریم.
بیایید با همه سختیها به هم لبخند بزنیم و شادی رو به هم هدیه بدیم.
بیایید منتظر این نباشیم که دیگران به ما محبت کنن یا در دوستی رو، به روی ما باز کنن.
بیایید با اخلاق خوش و لبخند به دیگران، لذت زندگی رو در اطرافیانمون ایجاد کنیم .
بیایید تا هستیم، قدر با هم بودن رو بدانیم.

شاید فردا برای من و تو دیر باشد.

دنیا

Shiva — Tue, 02 Mar 2010 12:03:40 GMT

ما برای یادگیری به دنیا آمده ایم و جهان، معلم ماست
وقتی در درسی مردود می شویم باید دوباره ثبت نام کنیم ....
و دوباره شرط ورود به کلاس بعدی، یادگیری درس فعلی است
درسهای دنیا بی پایانند...

زندگی

Shiva — Tue, 02 Mar 2010 11:57:34 GMT

ای کاش می دانستی
زندگی با همه ی وسعت خویش محفل ساکت غم خوردن نیست.
حاصلش تن به قضا دادن و پژمردن نیست.
زندگی جنبش و جاری شدن است.
از تماشاگه آغاز حیات تا به جایی که خدا می داند.

ای کاش

Shiva — Mon, 22 Feb 2010 08:32:01 GMT

ای کاش میشد در قصه ها زندگی میکردیم ای کاش زندگی ما در قصه ای شیرین و زیبا خلاصه میشد: قصه ای که در آن غم و غصه وکینه راه نداشت قصه ای که در آن غم و جدائی نبود قصه ای که فقط مهر و عاطفه و لبخند داشت و همه اش شادی و نشاط بود. ای کاش زندگی هم مانند قصه مادر بزرگ با یکی بود و یکی نبود آغاز میشد و در زیر گنبد کبود با خیر و خوشی به پایان میرسید قصه های مادربزرگ همیشه پایانی خوش و شیرین داشت و در قصه هایش همیشه بعد از قهر و جدائی آشتی و جشن و سرور بر پا بود ای کاش ما هم در همان قصه مادر بزرگ زندگی میکردیم و خوشبختی را با تمام وجود لمس میکردیم.

خوب بودن

Shiva — Sat, 06 Feb 2010 09:24:28 GMT

خوب بودن به خدا سهل ترین کار است. تاریکی زایده بدیهای انسانهاست.گاه در اوج تابش خورشید میتوان ظلمات بود و ترس بخشید، وحشت بود و سکوت بخشید، انسان اساس همه بدیها ونیکیهاست.
گاه میتوان در کنار زمزمه جوی آبی نشست و بی آنکه بدانیم کجاییم در قعرتاریکی های خود ساخته خود فرو رفته باشیم. میتوان فرشته زیبای آزادی را در قفسی که خود ساخته ایم زندانی کنیم و کلیدش را در سرزمین قهر گم کنیم.
شاید درون ما اقیانوس متلاطمی ست که امواج آن به ساحل ما می خورد! شاید درون ما آتشکده عظیمی است که فواره آن وجود ما را می سوزاند.
تاریکیها ،قفلها،قفسها ساخته من است ساخته توست.
چرا همیشه باید قفل بدون کلید بسازیم؟ چرا باید کوچه بنبست بیابیم؟پر پرواز بشکنیم؟درد بی درمان بجوییم؟
یک روز، فقط یک روز در پی نیکیها بگردیم. قفل قفسها را بشکنیم.با نورمان قلبی را روشن کنیم.با لبخندمان سکوت مرگباری را بشکنیم.....
من نمیدانم و همین درد مرا سخت می آزارد.... که چرا انسان،این دانا پیغمبر در تکاپوهایش:چیزی از معجزه آن سوتر ره نبرده ست به اعجاز محبت،چه دلیلی دارد؟ چه دلیلی دارد که هنوز مهربانی را نشناخته است؟ و نمیداند در یک لبخند،چه شگفتی هایی پنهان است!
من برآنم که در این دنیا خوب بودن به خدا سهل ترین کار است و نمیدانم،که چرا انسان،تا این حد، با خوبی بیگانه است.

و همین درد مرا سخت می آزارد ....
و همین دردمرا سخت می آزارد!

آزادی

Shiva — Sat, 06 Feb 2010 09:11:23 GMT

هیچ انسانی آزاد به دنیا نمی آید.
رهایی, موهبتی هست که به خاطر آن تلاش می کنیم.

دوستی

Shiva — Sat, 06 Feb 2010 09:08:15 GMT

دوستی هدیه پیچیده به روبانها نیست
که کسی روز تولد به کسی هدیه بده

فرصتها

Shiva — Sat, 06 Feb 2010 08:55:44 GMT

چوبه های دار را همیشه ،محکمتر از معبدهای رازآلود میسازند تا یادمان باشد که فرصت ها همیشه به آدمی روی نمی کنند و رفتن، همیشه نزدیک است. نزدیکتر از من به تو، وقتی میخواهم تو را مهمان واژه های دوستانه ام کنم. فرصتها همیشگی نیستند.
نمی شود کسی را از خود رنجاند، آنگاه بعدها که پشیمانی به ما روی آورد، انتظارداشته باشیم درمزرعه دلی که شکسته ایم شکوفه های گیلاس زندگی را در تابلوی بهار به تماشا بنشینیم. درهای دوستی هر صد هزارسال یکبار بروی آدمیان گشوده می شوند. و هر روز، شاید همان روز صد هزارسال بعد باشد. نباید فرصتها را حتی به همین چند لحظه دیگر واگذارکرد.

لذت هرچیزی مال همان لحظه است.
حسرتها خزان می کنند ما را.
تخم تردید اگردرزمین دوستی هامان جان بگیرند،
جانمان را می گیرند
و
جا را برای زندگی تنگ می کنند